به گزارش خبرآنلاین، بازکردن قفل فناوری چهره شناس دوبعدی / 2D Face unlocking خیلی کار سختی نبوده اما سیستم قفل روی چهره شناس سهبعدی که اپل آن را معرفی کرد، بهراحتی امکانپذیر نبوده، تا اینکه چند نفر آلمانی ظاهراً توانستهاند این سیستم را روی گوشی هوآوی بهراحتی دور بزنند.
جالب اینجاست که در این آزمایش فقط یک نفر چهره خود را وارد سیستم کرد و بقیه بدون اینکه دوقلو باشند یا فاکتورهای دیگری داشته باشند، توانستند سیستم را فریب داده و قفل گوشی را باز کنند.
گوشی هوآوی میت 20 پرو از مکانیسم چهره شناس 3 بعدی بهرهمند بوده و ازنظر تئوریک خطایی معادل یک در میلیون باید داشته باشد. در آزمایش مذکور دو مرد مختلف با مو و ریش مشابه توانستند سیستم هوآوی را فریب دهند و جالبتر اینکه یکی از آنها بدون عینک نیز بود. آزمایش با دو گوشی نیز نتیجه مشابه داد و قفل گوشی بهراحتی باز شد.
کارشناسان امیدوارند آنچه رخداده، در آپدیت نرمافزاری قابل جبران باشد؛ وگرنه باز کردن گوشی به این راحتی میتواند به سیستم چهره شناس چینی آسیب بزند.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در حالی که در حال حاضر ردیابهای تناسب اندام و ساعتهای هوشمندی وجود دارند که به طور خاص برای ردیابی الگوهای خواب طراحی شدهاند، اما یک تیم بینالمللی از دانشمندان بر این باورند که با یک نرم افزار مناسب، ساعتهای هوشمند معمولی نیز قادر به انجام این کار هستند. بنابراین یک برنامه موسوم به "SleepGuard" توسعه دادند.
این برنامه(اپلیکیشن) از سوی محققان دانشگاه لنکستر(Lancaster) انگلستان و دانشگاه نورثوست چین توسعه یافته است که از حسگرهای ساعتهای هوشمند معمولی برای نظارت بر عوامل موثر بر خواب مانند حرکات بدن، نور محیط و نویز یا صدای مزاحم استفاده میکند.
این برنامه به طور خاص از شتابسنج و ژیروسکوپ ساعت هوشمند استفاده میکند تا غلت خوردن کاربر را هنگام خواب بشمارد، چرا که غلت خوردن بیش از حد در خواب، نشانه بدخوابی است. همچنین با استفاده از آنها متوجه میشود که کاربر در کدام حالت از چهار حالت خوابیدن قرار دارد و دستی که ساعت به آن بسته شده در کدام یک از سه حالت اصلی قرار دارد.
محققان میگویند گذاشتن دست بر روی شکم نشاندهنده ناراحتی است، قرار دادن آن بر روی سر ممکن است بر روی اعصاب شانه فشار بیاورد و در نتیجه محدود شدن جریان خون منجر به درد بازو میشود. در حالی که قرار دادن دست روی قفسه سینه میتواند منجر به فشار بر قلب خواهد شد.
این برنامه با استفاده از حسگر نور ساعت، قادر به تشخیص مناسب یا نامناسب بودن نور محیط در هنگام خواب است و از میکروفن برای شنیدن سر و صدای بیش از حد از منابع خارجی استفاده میکند. همچنین از میکروفن برای نظارت بر الگوی تنفس، خروپف یا صحبت کردن در خواب استفاده میشود.
هنگامی که تمام دادهها تجزیه و تحلیل میشود، "اسلیپگارد" یک گزارش خواب به کاربر ارائه میدهد و وی را از کیفیت خوابش باخبر میکند. همچنین در صورت وجود مشکل، راه حلهای مناسب را به وی پیشنهاد میدهد.
به گزارش مهر به نقل از ورج، قرار است در گام اول این حافظه ها بر روی گوشی های Mate ۲۰ و Mate ۲۰ Pro شرکت هواوی نصب شوند.
هواوی مدعی است حافظه های نانو از نظر ابعاد و ظاهر مشابه با سیم کارت های نانو هستند و بنابراین ۴۵ درصد کوچک تر از حافظه های میکرو اس دی خواهند بود.
ظرفیت ذخیره سازی اطلاعات در این حافظه ها ۲۵۶ گیگابایت بوده و سرعت انتقال اطلاعات آنها نیز ۹۰ مگابایت در ثانیه است. نصب این حافظه ها در محل قرارگیری سیم کارت دوم ممکن است و لذا کاربران می توانند به جای افزودن سیم کارت، یک کارت حافظه نانو در این بخش قرار دهند.
در حال حاضر این حافظه های نانو تنها برای گوشی های هواوی عرضه شده اند و مشخص نیست آیا شرکت های دیگر نیز برنامه ای برای عرضه چنین محصولی دارند یا خیر. قیمت این حافظه ها و سازگاری یا عدم سازگاری آنها با دیگر گوشی های هوشمند هنوز اعلام نشده است.
به گزارش مهر به نقل از ورج، این گوشی که احتمالا در خارج از چین با عنوان نوکیا ۷.۱ پلاس توزیع می شود حدود ۲۴۵ دلار قیمت خواهد داشت.
دقت نمایشگر ال سی دی این گوشی ۱۰۸۰ پیکسل است. پردازنده مرکزی این گوشی از نوع اسنپ دراگون ۷۱۰ بوده و به دلخواه و علاقه کاربران ۶۴ یا ۱۲۸ گیگابایت حافظه بر روی آن نصب می شود.
باتری ۳۵۰۰ میلی آمپری این گوشی ۱۸ ولتی است و از قابلیت شارژ سریع برخوردار است. دوربین اصلی این گوشی ۱۲ مگاپیکسلی است، ولی یک حسگر ۱۳ مگاپیکسلی برای افزودن بر عمق تصاویر همراه با این گوشی عرضه می شود.
به گزارش ایرنا از پایگاه خبری ساینس، این دوربین به اندازه ای سریع است که می تواند تعامل نور و ماده را در مقیاس نانو با وضوح بسیار بالا ثبت کند. محققان کار خود را با استفاده از شیوه تصویربرداری فشرده بسیار سریع (CUP) آغاز کردند.
این تکنیک امکان تصویربرداری با سرعت 100 میلیارد فریم در ثانیه را فراهم می کند. سپس محققان با استفاده از یک دوربین ثابت و یک دوربین سریع با سرعت فمتوثانیه که برای اندازه گیری تغییرات شدت پالس نوری کاربرد دارد، این فناوری را بهبود دادند. یک فمتو ثانیه معادل یک میلیون میلیاردم ثانیه است و نسبت آن به یک ثانیه مانند نسبت یک ثانیه به 31.7 میلیون سال است.
در مرحله بعد اطلاعات به دست آمده از این ساختار را با استفاده از یک تکنیک محاسباتی موسوم به تبدیل رادون تجزیه و تحلیل کردند تا بتوانند تصلاویری با کیفیت بالا به دست آورند.
محققان در اولین آزمایش این دوربین توانستند از یک پالس فمتوثانیه لیزر، 25 تصویر با فاصله زمانی 400 فمتوثانیه تهیه کنند. با استفاده از این فرآیند محققان توانستند تغییر شکل، شدت و زاویه شیب حرکت پالس نوری را با سرعت بسیار کمتر از گذشته مشاهده کنند.