این بچه ها حاضر به همکاری با دیگر کودکان نیستند و نمی توانند با آنها سازگاری پیدا کنند و جالب اینجاست که پدر و مادرشان- انگار که از سرو صدا و بهانه گیری های آنها بترسند- همیشه مطابق میل آنها رفتار می کنند و هرچه می خواهند، برای شان فراهم می کنند و همین مساله اوضاع را بدتر می کند.

وقتی‌ بچه‌ها صدای شما را که به آنها می‌گویید کاری را بکنید کلا نشنیده می‌گیرند، به دلایل گوناگون و حتی در خیابان خود را روی زمین پخش می‌کنند و از جایشان تکان نمی‌خورند، روی بزرگ‌ترها دست بلند کرده و گستاخی می‌کنند رفتارشان لوس‌بازی تلقی می‌شود.

آنها به هر بهانه‌ای وقتی روی کار خود تمرکز دارید، کارتان را به هم می‌ریزند و جلوی تمرکزتان را می‌گیرند‌ تا به جای هرچیز دیگری به آنها فکر و توجه کنید.

آنها حسود و تمامیت خواه هستند و هیچ قواعدی را نمی‌پذیرند.آنها باهوش هستند و می‌دانند نقطه ضعف شما چیست و با پافشاری بر آن شما را آنقدر کلافه می‌کنند که تسلیم شوید.

اگر شما یک زوج لوس پرور هستید و از لوس‌بازی‌های بچه خود کلافه شده‌اید، راه ساده اما سختی در پیش دارید. کافی است به قوانین احترام بگذارید و نرمش نشان ندهید.روان‌شناسان راه‌حل قدیمی جایزه به دلیل کار خوب و تنبیه به دلیل کار بد را هنوز هم راه مناسبی برای تقویت رفتار درست می‌دانند.

برای این‌که کودکی لوس بار نیاورید سعی کنید امکانات را فقط در شرایط معقول و طبق معیارهای پذیرفته شده درخواست به آنها بدهید.

در اینجا چند الگوی رفتاری نادرست را که سبب لوس شدن فرزندان می شود را می خوانید:

فرزندتان را مهم تر از هرچیزی می دانید

اینکه شما تامین خواسته های فرزندتان را بر همه چیز مقدم بدارید، به او می فهماند که از همه مهم تر است و دنیا حول محور او گردش می کند. این باعث می شود که او نتواند به خواست ها و نیازهای دیگران توجهی کند. کودکان باید مفهوم دریافت خدمت یا محبت در برابر انجام کاری برای دیگران را درک کنند. وقتی مدام دیگران به آنها خدمت می کنند و آنها برای کسی کاری انجام ندهند، کمبود شخصیتی خواهند یافت.

منبع