مسئولیت پذیری همان واژه ای است که وقتی در عمل رنگ و لعاب می گیرد تحولات بی شماری را رقم می زند. همان فاکتور مهمی که از یک انسان، موجودی قابل احترام، وارسته و شایسته می سازد.

اگر سعی و تلاش شود تا فرزندان را از همان کودکی به این فاکتور انسانی مجهز کرد، می توان امید داشت که در آینده ای نه چندان دور شمار زیادی از انسانهای فرهیخته و شایسته احترام، لحظه های به یاد ماندنی را رقم بزنند.

متأسفانه این تلاش راه به سوی بیراهه دارد و والدین با اشتباهاتی که به زعم خودشان از سر مهربانی و دلسوزی انجام می شود مسئولیت پذیری را از فرزندان شان سلب می کنند و شاید در لحظه به آنها احساس خوبی را منتقل کنند، اما آینده شان را خدشه دار می کنند و آنها را از لمس لحظه های زیبای زندگی باز می دارند. دکتر رمضانی روان شناس بالینی و مدرس دانشگاه این موضوع مهم، اساسی و زندگی ساز را به کندوکاو نشسته است.

پیام هستی
درک معنای زندگی و آگاهی پیدا کردن از هدف زیستن، رفتار و روش تربیت درست را به افراد می آموزد. آسمان و زمین و آنچه در آنها وجود دارد بیهوده آفریده نشده است. به عقیده دکتر رمضانی، این پیام مطمئناً به معنای زندگی اشاره دارد معنایی که هدف و مسئولیت مهمی را مد نظر دارد و راهی نفسگیر را پیش پای هر یک از ما قرار می دهد. راهی که کسی یا چیزی جز انسان وارسته و تربیت شده پای پیمودن آن را ندارد. بنابراین هر یک از ما به عنوان انسان هایی مسئولیت پذیر باید آماده پیمودن این راه باشیم و فرزندان خود را چنان تربیت کنیم که آماده رفتن و پذیرش مسئولیت و رشد یافتگی باشند.

منبع