ما معمولا فکر می‌کنیم خشم، یک هیجان منفی و وحشیانه است اما تحقیقات علمی نشان می‌دهد خشم و عصبانیت هم فواید خودش را دارد.

ما دلایل منطقی و متمدنانه‌ای برای پرهیز از خشم داریم: 

خشم نه تنها به ما احساس بدی می‌دهد بلکه باعث می‌شود بدون در نظر گرفتن عواقب و خطرات احتمالی، دست به کارهای احمقانه‌ای بزنیم. در نتیجه افراد با فرهنگ و فهمیده معمولا تمام تلاش خود را می‌کنند تا خشم خود را سرکوب کرده و پنهان کنند. بیشتر ما خشم را غیر منطقی، غیر قابل بروز و یک نقطه ضعف می‌دانیم.

اما خشم هم درست مانند تمام هیجانات و احساسات دیگر، هدف خاص خودش را دارد که می‌تواند تاثیر مثبتی بگذارد.

فواید خشم از دیدگاه روانشناسی

1. خشم یک نیروی انگیزه بخش است 

شاید شنیده باشید بعضی از افراد می‌گویند که می‌توانند با تبدیل خشم به یک انرژی مثبت، از آن به عنوان نیرویی انگیزه بخش استفاده کنند. در واقع خشم به خودی خود نوعی انرژی مثبت و یک نیروی انگیزه بخش قدرتمند است. تحقیقات نشان داده خشم می‌تواند ما را به سمت هدف‌های‌مان که به صورت مشکل و مانع جلوه می‌کنند هُل بدهد.

اگر خشم به درستی استفاده شود، یعنی سازنده باشد، می‌تواند به شما احساس قدرت بدهد و کمک‌تان کند به سمت چیزی که می‌خواهید جلوتر بروید.

2. آدمهای عصبانی خوشبین‌ترند 

شاید عجیب به نظر برسد اما آدمهای عصبانی وجه اشتراک‌هایی با آدمهای شاد دارند؛ هر دوی آنها تمایل به خوشبینی دارند!

در مطالعه‌ای معلوم شد افرادی که معمولا عصبانی بودند اینگونه فکر می‌کردند که در آینده، حملات تروریستی کمتری روی خواهد داد اما آنهایی که بیشتر می‌ترسیدند نسبت به آینده و حملات تروریستی، بدبین‌تر بودند.

3. خشم می‌تواند تاثیر مثبت بر روابط بگذارد 

خشم یک واکنش طبیعی نسبت به اشتباهی است که یک نفر دیگر مرتکب شده و راهی است برای انتقال حس مورد بی‌عدالتی واقع شدن. اما جامعه به ما می‌گوید خشم خطرناک است و ما باید آن را پنهان کنیم. حالا خشم در روابط شخصی‌مان چه نقشی دارد؟

جالب است بدانید تحقیقات نشان می‌دهد پنهان کردن خشم در روابط نزدیک و صمیمانه می‌تواند آسیب زننده باشد. مشکل اینجاست که وقتی خشم خود را پنهان می‌کنید، طرف مقابل‌تان (مثلا همسر) متوجه نمی‌شود که اشتباهی مرتکب شده و برای همین به اشتباه خود ادامه می‌دهد، و این برای رابطه‌ی شما اصلا خوب نیست.

منبع

http://www.beytoote.com/psychology/khanevde-m/anger7-point-psychology.html

اختلال های ایذایی، کنترل تکانه و سلوک، که معمولا برای اولین بار در دوران کودکی یا نوجوانی نمایان می شود، شامل حالاتی است که در آن ها مشکلاتی در زمینه خود کنترلی هیجان ها و رفتار ها وجود دارد و سبب نقض حقوق دیگران می شود.

نافرمانی مقابله جویانه

علایم 

خلق خشمگین 

از کوره در رفتن 

زودرنج 

کینه جو

مخالفت فعالانه با مراجع قدرت

ناراحت کردن عمدی دیگران

ویژگی اصلی این اختلال که اغلب در طول سال های پیش از دبستان رخ میدهد، الگوی مکرر و پایدار خلق خشمگین، رفتار مقابله ای و تلافی جویانه است.

در این اختلال، حداقل چهار علامت از طبقات رفتاری ذیل که بیش از شش ماه دوام داشته و در تعامل با حداقل یک نفر غیر از خواهر و برادر فرد بروز می کند، مشاهده می شود:

1. خلق خشمگین (تحریک پذیر) 

- غالبا از کوره در می رود

- غالبا زود رنج است یا به آسانی دلخور می شود

- غالبا خشمگین است یا به آسانی دلخور می شود

2. رفتار جر و بحث (مقابله ای) 

- غالبا با مراجع قدرت بحث می کند یا در مورد کودکان و نوجوانان با بزرگسالان صحبت می کند.

- غالبا فعالانه مخالفت می کند یا از انجام درخواست های مراجع قدرت یا عمل به قواعد سر باز می زند.

- غالبا به طور عمدی دیگران را ناراحت می کند.

- غالبا برای اشتباه یا بدرفتاری های خودش دیگران را سرزنش می کند.

3. رفتار تلافی جویانه (کینه توزی) 

- حداقل دو بار در شش ماه گذشته کینه جویی یا تلافی جویی کرده است

این اختلال در خانواده هایی که در آن ها مراقبت از کودک به دلیل جایگزینی پیاپی مراقب های مختلف از هم گسیخته، یا در خانواده هایی که امور مراقبت از کودک به شیوه ای خشن و ناپایدار یا توام با غفلت صورت می گیرد، شایع است.

این اختلال در رفتار، با ایجاد ناراحتی در فرد یا دیگران، و محیط اجتماعی بلافصل او (خانواده، گروه همسالان، همکاران) همراه بوده، یا تاثیر منفی روی کارکرد اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا دیگر حوزه های مهم کارکردی دارد. این رفتارها ناشی از یک اختلال روان پریشانه دیگر یا مصرف مواد نیست.

منبع

اثرات افسردگی می‌تواند از سلامت روان و احساسات فرد فراتر رفته و سلامت جسمی او را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

افسردگی یک وضعیت پیچیده سلامت روان است که باعث می‌شود خلق و خوی فرد تنگ شده و احساس ناراحتی یا ناامیدی مداومی داشته باشد.

علائم افسردگی می‌تواند تجربه‌ای موقت در پاسخ به یک غم یا آسیب روحی (تروما) باشد. اما زمانی که علائم طولانی تر از دو هفته شود می‌تواند نشانه اختلال افسردگی شدید باشد. این علائم همچنین می‌تواند نشانه‌ای از نوعی وضعیت سلامت روانی دیگر مانند اختلال دو قطبی یا استرس پس از سانحه (PTSD) باشند.

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی علائم زیر را برای افسردگی ذکر کرده است: 

- خلق و خوی افسرده از جمله احساس غم یا پوچی در اکثر روزها 

- از دست دادن لذت در فعالیت‌هایی که پیش‌تر برای فرد لذت بخش بوده‌اند 

- خواب بیش از حد یا کمتر از میزان لازم 

- کاهش یا افزایش وزن ناخواسته یا تغییر در اشتها 

- آشفتگی جسمی یا احساسی و کرختی 

- کاهش انرژی یا خستگی 

- احساس بی اهمیت یا گناهکار بودن 

- مشکلات در تمرکز یا تصمیم‌گیری 

- افکار ناخوانده‌ی مرگ یا خودکشی

این علائم بین افراد متفاوت بوده و ممکن است با گذر زمان تغییر کند. برای تشخیص افسردگی توسط پزشک پنج مورد یا بیشتر از این علائم باید طی یک دوره دو هفته‌ای در فرد وجود داشته باشد.

علائم فیزیکی افسردگی 

مستندات بسیاری نشان می‌دهد که افسردگی از راه‌های زیر می‌تواند سلامت جسمی را نیز تحت تاثیر قرار دهد:

- افزایش یا کاهش وزن: افراد مبتلا به افسردگی ممکن است تغییرات اشتهایی را تجربه کنند که می‌تواند به کاهش یا افزایش وزن ناخواسته منجر شود. متخصصان علوم پزشکی ارتباط افزایش وزن مفرط را با بیماری‌های مختلفی از جمله دیابت و بیماری‌های قلبی کشف کرده‌اند. کمبود وزن نیز می‌تواند علاوه بر آسیب رساندن به قلب بر باروری تاثیر گذاشته و باعث خستگی شود.

منبع

گفتگوهای ذهنی بی پایان ما با خودمان همان افکار مثبت و منفی ما هستند که تأثیرات آن ها بر وضعیت سلامتی ما امری ثابت شده است. افکار مثبت نه تنها اضطراب را کنترل می کنند بلکه باعث بهبود سلامتی هم می شوند. اما در مقابل، افکار منفی تعادل روحی را بر هم می زنند و چنان اثرات مخربی بر سلامتی دارند که حتی باعث مرگ زودرس می شوند. در ادامه می خواهیم ببینیم افکار منفی ما دقیقا چه تأثیراتی بر بدن ما دارند.

۱- افسردگی 

شکی نیست که بیماری افسردگی شخص مبتلا را از داشتن یک زندگی رضایت بخش محروم می کند. اما تحقیقات جدید نشان داده است که افکار منفی می توانند منجر به مرگ زودرس سلول ها و در نتیجه پیری شوند. بخشی از طول عمر یک سلول به ساختار سلولی آن به نام «تلومر» وابسته است که از داده های ژنتیکی محافظت و به تقسیم سلولی کمک می کند. با این حال، با هر بار تقسیم سلولی، تلومر تحلیل می رود و در نهایت به قدری کوچک می شود که سلول می میرد. در پژوهشی که بر روی بیش از ۷ هزار نفر انجام شد، محققان پی بردند تلومر افراد مبتلا به افسردگی به میزان قابل توجهی کوچک تر از افراد شادتر بود.

۲- پرخاشگری 

حفظ خونسردی در برابر راننده ای که به ماشین شما زده یا مزاحم تلفنی ای که شما را از خواب شبانه محروم کرده کار ساده ای نیست. اما تحقیقات کالج لندن نشان می دهد پرهیز از پرخاشگری به طول عمر ما اضافه می کند. در حقیقت، افکار خصمانه باعث تحلیل رفتن ساختارهای سلولی یعنی تلومرها و در نتیجه پیری زودرس سلول ها می شوند.

۳- بددلی 

برخی افراد تصور می کنند احساس شک و بی اعتمادی نسبت به انگیزه های دیگران و تردید در برابر هر عقیده ی جدیدی، با بالا رفتن سن تبدیل به امری اجتناب ناپذیر می شود. اما نباید اینطور باشد چون وقتی اجازه می دهید بددلی شما را تحت کنترل خود درآورد، این مسأله سال های طلایی زندگی تان را نابود می کند. طبق تحقیق منتشر شده در نشریه ی Behavioral Medicine، خطر حمله ی قلبی و سکته ی مغزی در مردان بددل بیشتر از مردانی است که کمتر شکاک هستند. ترکیب بددلی / و خصومت تأثیر منفی دو چندانی بر تلومرها دارد. افرادی که بددلی و خصومت زیادی دارند به افسردگی، اشکال پیشرفته ی بیماری های قلبی عروقی و بیماری های متابولیک مبتلا می شوند و در سنین پایین تر از دنیا می روند.

افکار منفی می توانند منجر به مرگ زودرس سلول ها و در نتیجه پیری شوند‎

۴- بدبینی 

اینکه همیشه منتظر بدترین اتفاق ممکن باشید، نه تنها اطرافیان تان را آزار می دهد بلکه برای سلامتی شما هم مضر است. طی پژوهشی در سال ۲۰۱۴، محققان میزان بدبینی و طول تلومر را در ۹۴۰ مرد بررسی کردند. هر چه مردان بدبین تر بودند، تلومر آن ها کوتاه تر بود. در پژوهش دیگری درباره ی بدبینی و طول تلومر انجام شد، محققان پی بردند بدبینی هم در مردان و هم در زنان باعث صدمه به سلامتی و کوتاه شدن تلومر شده بود و افراد بدبینی که مبتلا به سرطان یا بیماری های قلبی بودند، سرعت رشد بیماری را در آن ها بیشتر بود و در نتیجه زودتر از دنیا رفته بودند.

منبع

کلاستروفوبیا واکنش ترس بیش از حد و غیر منطقی است. اگر مبتلا به فوبیا باشید، هنگامی که با منبع ترس خود مواجه می شوید، ممکن است احساس نگرانی و یا ناامیدی شدیدی کنید. فوبیا می تواند نسبت به یک مکان خاص، وضعیت یا شی باشد. بر خلاف اختلالات اضطراب عمومی، فوبیا معمولاً به چیزی خاص مربوط می شود. کلاستروفوبیا یا تنگناهراسی اختلالی است که شامل ترس از فضاهای محصور و یا تنگ است. بانوی شهر شما را با علایم و راه های درمان این اختلال آشنا می سازد.

افراد مبتلا به این اختلال از رفتن به فضاهای کوچک و مکان هایی مانند مترو و شرایطی که موجب وحشت و اضطراب آنها می شوند اجتناب می کنند. برای مثال ترجیح می دهند که به جای آسانسور از پله استفاده کنند حتی اگر تعداد طبقات بسیار زیاد باشد.

شایع ترین علائم هراس وجود حملات پانیک است. ویژگی های حمله پانیک عبارتند از : 

تپش قلب شدید

تنگی نفس

سخن گفتن سریع یا ناتوانی در صحبت کردن

خشکی دهان

حالت تهوع

فشار خون بالا

لرزش

درد قفسه سینه

احساس خفگی

سرگیجه و سر درد

عرق کردن خفیف

حس اتفاق ناخوشایند قریب الوقوع

اضطراب و نگرانی شدید

احساس ترس شدید از گیرافتادن

ترس شدید از خفه‌شدن

تمایل شدید به رفتن به مکان‌های باز

سردرگمی و بی نظمی

نمونه هایی از فضاهای کوچک که می توانند باعث اضطراب شوند عبارتند از : 

آسانسورها یا راهروهای تنگ در فروشگاه ها

تونل ها و زیرزمین ها

قطارها و مترو

درهای چرخان

هواپیما

توالت عمومی

اتومبیل ها، به خصوص کسانی که دارای قفل مرکزی هستند.

مناطق شلوغ

کارواش

برخی از تجهیزات پزشکی مانند اسکنرهای MRI

اتاق های کوچک، اتاق های قفل شده یا اتاق هایی با پنجره هایی که باز نمی شوند

واکنش ها معمول مبتلایان به کلاستروفوبیا شامل موارد زیر است : 

چک کردن در خروجی و ماندن در نزدیکی آنها هنگام ورود به اتاق

زمانی که همه درهای بسته می شوند احساس اضطراب می کنند

ماندن در نزدیکی درب در یک مکان شلوغ

اجتناب از رانندگی یا سفر زمانی که ترافیک احتمالا زیاد شود

استفاده از پله به جای آسانسور، حتی اگر اینکار مشکل و ناراحت کننده باشد

منبع