پدران نیز مانند مادران باید در تربیت فرزندانشان سهیم باشند. اگر به گذشته کودکان بدرفتار برگردیم، متوجه می‌شویم که پدر نقش پر رنگی در تربیت فرزند خود نداشته است. حال به این توصیه‌ها توجه کنید:

1- تربیت را از همان ابتدای دوران کودکی شروع کنید.
هر روز اوقاتی را اختصاص دهید که با فرزندتان تنها بوده و با او ارتباطی تنگاتنگ برقرار کنید. یقینا در این شرایط می‌توانید بخشی از تربیت او را نیز به عهده بگیرید.

2- تربیت را به صورت ریشه‌ای آغاز کنید.
اغلب مردانی که در شغل خود موفق هستند، کارشان را از همان ابتدا به صورت ریشه‌ای آغاز کرده‌اند. پدر بودن نیز نیاز به همین کار دارد. ممکن است شما بپرسید: ”تعویض پوشک کودک چه ارتباطی به تعلیم و تربیت دارد؟“ انجام کارهای مربوط به کودک از قبیل تعویض پوشک، حمام کردن او، لباس پوشیدن و بازی با او، همگی این فرصت را برای شما فراهم می‌آورد که بتوانید چیزهای جالب و تازه‌ای در مورد فرزندتان کشف کنید و او را به راحتی درک کنید.

در این‌جا به این مساله‌ای ریاضی توجه کنید. در دو تا سه سال نخست، پوشک کودک باید حدود 5000 بار تعویض شود. اگر شما تنها بیست درصد این کار را انجام دهید، شانس ارتباط با کودکتان را به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش داده‌اید. ممکن است پدران در وهله اول ادعا کنند که تعویض پوشک کودک آن‌قدرها هم مهم نیست ولی بعدا متوجه خواهند شد که همین عمل پایه‌های ارتباطی آنان با فرزندانشان را خواهد ساخت. من به شخصه سعی کردم به صورت ریشه‌ای با کودکم ارتباط برقرار کنم، توجه او را به خود جلب کنم و ناخودآگاه این پیام را به او منتقل کنم که من نیز به عنوان پدر خانواده در تربیت و پرورش فرزندم نقش دارم.

توصیه‌ای برای پدران
پدران عزیز، در این‌جا برای شما توصیه‌ای دارم که با پیروی از آن بتوانید با همسر و فرزندان خود ارتباطی خوب و صمیمی داشته باشید. به عنوان مثال هنگامی که بچه‌ها بعد از شام مشغول دیدن تلویزیون هستند، پیش آنان بنشینید و به آن‌ها پیشنهادی دهید: ”مامان نیاز به استراحت داره، بهتره بیرون بره و پیاده‌روی کنه. چطوره همه پاشیم و آشپزخانه را تمیز کنیم؟ اگر همه با هم همکاری کنیم، خیلی سریع کارها تمام می‌شه و مامان هم خوشحال می‌شه.“ این عمل به نفع همه شماست. با دیدن آشپزخانه تمیز، همسرتان خوشحال می‌شود و شما به همراه فرزندتان توانسته‌اید اوقات خوبی را در کنار یکدیگر سپری کنید و غیرمستقیم درس مهمی را به آن‌ها بدهید: همکاری در منزل امری واجب و ضروری است.

3- اعتماد او را به خود جلب کنید.
در طی مشاوراتی که داشتم، متوجه شدم پدران در مورد تربیت فرزندشان بیشتر از مادران با مشکل مواجه هستند. یک روز که داشتم برای عده زیادی از پدران در مورد تعلیم و تربیت صحبت می‌کردم، از آن‌ها سوالی پرسیدم: ”مهم‌ترین چیزی که دوست دارید، امروز یاد بگیرید چیست؟“ اغلب آن‌ها پاسخ دادند که می‌خواهند در منزل شخصیتی قدرتمند و با نفوذ داشته باشند و فرزندان به آن‌ها احترام بگذارند و از آن‌ها اطاعت کنند. من کاملا با این عقاید موافقم. پدر باید شخصیتی قدرتمند داشته باشد، ولی تنها به این دلیل نمی‌توانید او را مجبور کنید به شما احترام بگذارد.

برخی از پدران این طور ادعا می‌کنند که کودک باید از من حرف‌شنوی داشته باشد، زیرا من پدر هستم و او تنها یک بچه، پس باید هر چی می‌گویم گوش کند. خیر، قضیه به همین راحتی نیست. کودک به صحبت‌های افرادی گوش می‌کند که به آن‌ها اعتماد کافی داشته باشد. تصور نکنید او تنها به این دلیل که شما پدر هستید، به شما اعتماد می‌کند. این حس را باید در او به وجود آورید. هنگامی شما می‌توانید ادعا کنید، قدرتمندید که کودک با تمام وجود به شما احترام بگذارد و به حرف‌های شما گوش کند، نه فقط به این دلیل که او مجبور به چنین کاری است.

مطمئن باشید اطاعتی که از روی ترس و وحشت باشد، با عدم حضور والدین از بین می‌رود. حرف‌شنوی و احترام واقعی نه تنها به صورت مقطعی نیست بلکه به صورت همیشگی خواهد بود. شما برای کدام یک از این افراد با دل و جان کار می‌کنید، برای کارفرمایی که می‌ترسید و یا شخصی که کاملا به او اعتماد دارید؟ من شخصا این تجربه را در طی کار با کودکان بسیاری فرا گرفتم. پیش از آن‌که از فرزندانم بخواهم به من احترام بگذارند، باید اعتماد آن‌ها را به خود جلب کنم، با آن‌ها ارتباط داشته باشم، پاسخگوی نیازهای آن‌ها باشم و در موفقیتشان سهیم باشم. تنها با این‌گونه شخصیت است که پدران می‌توانند اعتماد فرزندان خود را جلب کنند.

منبع

باور رایج در میان مردم این است که در خانواده تقسیم کار وجود دارد و وظیفه اصلی تامین معاش فرزندان با پدر است و تربیت فرزند از تحمل شب بیداری تا بازی و آموزش و رسیدگی به کودک بر عهده مادر است، و معمولاً مادر متهم اصلی در عدم تربیت صحیح فرزندان است. اما حقیقت چیز دیگری است. تربیت فرزند یک نقش جداگانه بر عهده پدر یا مادر نیست و وظیفه پدر تنها به تامین نیازهای مادی فرزندان خلاصه نمی شود ، بلکه تکالیف و وظایفی بر عهده پدر است که نقش موثری در تربیت صحیح و اصولی فرزندان دارد.

- تربیت اجتماعی
خانواده اولین مکانی است که کودک در آن مهارت های اجتماعی را می آموزد، مهارتهایی مانند ارتباط با دیگران، مسئولیت پذیری، خویشتن داری، همدردی، صبر و تحمل ... در این زمینه پدر به عنوان مدیر خانواده در آموزش این مسئولیتها نقش ویژه ای را بر عهده دارد. اولین قدم در این راه مشورت با فرزندان و سپردن مسئولیت های مناسب به آنهاست. مشورت گرفتن از فرزندان باعث شکوفایی شخصیت و احساس مفید بودن در آنها می شود و اعتماد به نفس آنها را افزایش می دهد.

قدم دوم نظارت و یاری کردن در انتخاب دوست است. در این برهه وظیفه پدر تحمیل نظرات خود به فرزند نیست بلکه پدر در فضای عاطفی و معقول شرایط و مصادیق یک دوست خوب را برای فرزندش بازگو میکند و از دور روند انتخاب  فرزندش را کنترل می نماید، اهمیت این مسئله از آنجا ناشی می شود که فرزندان در دوران نوجوانی بیشترین تاثیر را از همسالان و دوستان خود می پذیرند. قدم سوم آموزش معارف دینی است. آموزش معارف صحیح به فرزندان می تواند آنها را در مقابل بسیاری از انحرافات مصون بدارد و آنها را از گرفتار شدن در افکار انحرافی و التقاطی نجات دهد.

قدم سوم که بسیار مهم و حیاتی این است که خود پدر به اموری که آنها را بیان می کند، پایبند باشد و خود به آنها عمل کند و نقش یک الگوی مناسب را برای فرزندانش ایفا نماید، علی الخصوص در فرزندان پسر که در سنین مختلف پدر خود را به عنوان الگو بر می گزینند.

- تربیت اقتصادی
مسئله اقتصاد و تامین معاش از ضروریات زندگی است و یکی از وظایف پدر پایه گذاری بینش و دید صحیح در این زمینه در فرزندان است. نهادینه شدن به دست آوردن رزق حلال، انفاق و دستگیری نیازمندان در دوران کودکی است که برای فرزند به صورت یک ارزش در می آید. وظیفه بعد در این نوع تربیت شناسایی استعدادهای فرزند و سوق دادن او به سمت شغلی که به آن علاقه مند است و کمک فکری و مادی به فرزند برای رسیدن به شغل مناسب که هم شان و مناسب اوست.

- وظیفه و نقش پدر
پدر مسئول دادن آگاهی های لازم و پرورش فرهنگی فرزندان است. از نظر کودک اوست که همه چیز را می داند ، به همه ی سؤالات پاسخ می گوید . از هر واقعه ای ، در هرجا که اتفاق افتد خبر دارد، آینده و گذشته را اوست که باید خبردهد ، و بالاخره اوست که دریچه ای از اطلاعات را به روی کودک می گشاید.

شاید تصور کودک از پدر اغراق آمیز باشد ولی در کل این نکته درست است که افراد بزرگسال واجد اطلاعات و تجاربی هستند که کودکان فاقد آنند و اگر آنها از کودک مضایقه نمایند از موقعیت شایسته و مناسبی محروم می گردند. پدر در این رابطه متعهد انجام نقشی است که دیگران از آن عاجزند.

منبع

اغلب والدین ترجیح می‌دهند فرزندانی تربیت کنند که به راحتی بتوانند با دیگران ارتباط برقرار کرده و دوستی‌های خوب و سالم داشته باشند...

ولی متاسفانه نمی‌دانند از کجا شروع کنند و از چه روش‌هایی پیروی کنند. ما در این‌جا به شما روش‌هایی را معرفی می‌کنیم که با پیروی از آن‌ها بتوانید مهارت‌های اجتماعی را در فرزندانتان تقویت کنید.

نقاط ضعف و قوت فرزندتان را شناسایی کنید.
پیش از شروع هر کاری، رفتار فرزندتان را با دیگران زیرنظر بگیرید و نقاط ضعف و قوت او را ارزیابی کنید و ببینید آیا برای ارتباط برقرار کردن با دیگران تمایل دارد؟ آیا به کمک و همدردی با دوستان خود علاقه‌ای دارد؟ چه تعداد دوست دارد؟

علایم هشداردهنده‌ای که می‌توانید در فرزندتان مشاهده کنید، بدین صورت است: تعداد دوستانش کم باشد، نوبت را رعایت نکند، خود را دست کم بگیرد، اسباب‌بازی‌هایش را به دیگران ندهد، در موقع گفت‌وگو با دیگران یا خیلی به آن‌ها نزدیک شود یا خیلی دور بایستد و فاصله مناسب را رعایت نکند، زور بگوید و فقط بخواهد حرف خود را به کرسی بنشاند، با لحنی خشن و تند صحبت کند، مرتب ایراد بگیرد، صحبت دیگران را قطع کند و خود شروع به حرف زدن کند، با دوستان خود کنار نیاید، قدرت برقراری ارتباط چشمی را نداشته باشد و در نهایت پیش از اتمام کامل بازی، آن را ترک کند و سراغ کار دیگری برود.

چگونه دوست‌یابی را به فرزندتان آموزش دهید.
والدین باید به فرزندان خود مهارت‌های اجتماعی را آموزش بدهند و این فرصت را برای آن‌ها فراهم کنند تا خود با سعی و خطا بتوانند با دیگران ارتباط برقرار کنند. بر طبق نظر روان‌شناسان، کودکان از همان سنین کودکی می‌توانند مهارت‌های اجتماعی را از والدین خود فرا بگیرند.

بهتر است والدین ابتدا روی نقاط ضعف کودکشان متمرکز شوند و یکی یکی روی آن‌ها کار کنند. پدر و مادر می‌توانند هر یک به تنهایی روی تک تک این مشکلات با فرزندشان کار کنند و خود الگوی مناسبی برای او باشند و به او توضیح دهند که در زندگی رفتار خوب و مناسب داشتن چقدر اهمیت دارد و سپس از او بخواهند به تدریج رفتار و منش خود را اصلاح کند و هر روز، اشتباهاتش از روز قبل کمتر شود. والدین نیز باید فرصت‌هایی را فراهم کنند تا او بتواند مهارت‌های جدیدی را که آموزش دیده است، تمرین کند. البته بهتر است در ابتدا با کودکانی برخورد کند که آن‌ها را نمی‌شناسد و یا حتی از او کوچک‌تر هستند. به این ترتیب شما می‌توانید تمام عکس‌العمل‌های او را به خوبی ارزیابی کنید و نتیجه کارتان را به وضوح ببینید.

والدین می‌توانند برای تقویت مهارت دوست‌یابی در کودکان خود به آن‌ها آموزش دهند که چگونه سر صحبت را با دیگران باز کنند، اسباب‌بازی‌هایشان را به دوستان خود بدهند و با هم دوستانه بازی کنند. با این عمل آن‌ها به تدریج این توانایی را کسب می‌کنند تا در هر جایی که هستند دوستانی پیدا کنند که هم از لحاظ فکری و هم از لحاظ نوع علایق با آن‌ها نزدیک باشند. والدین باید فرزندان خود را تشویق کنند تا به دوستانشان جملات مثبت و تحسین‌آمیز بگویند. به عنوان مثال اگر کودکتان مشغول بازی است و دوستش نظر خوبی می‌دهد و یا کار خوبی انجام می‌دهد به او بگوید: "آفرین، عجب فکر خوبی." و یا "آفرین، خوب کاری کردی."

تقویت مهارت‌های اجتماعی در بین کودکان امری لازم و ضروری است

او را به داشتن رفتار خوب تشویق کنید.
فرزندتان را تشویق کنید به دیگران احترام بگذارند و از عباراتی مانند "لطفا" و "تشکر می‌کنم" بیشتر استفاده کنند. رفتار خوب و مناسب داشتن باعث می‌شود فرزندتان با دیگران راحت‌تر ارتباط برقرار کند، دوستان بیشتری داشته باشد و حتی در مدرسه و سر کار نیز موفق‌تر ظاهر شود. مدیرانی که از بین تعداد زیادی داوطلب تنها قصد انتخاب چند نفر را داشته باشند، کسانی را برمی‌گزینند که روابط اجتماعی بهتر و مناسب‌تری داشته باشند.

شما خود سعی کنید با احترام گذاشتن، رفتار خوب داشتن و به کار بردن عباراتی مانند "لطفا"، "ممنون" و "معذرت می‌خواهم"، بهترین الگو برای فرزندتان باشید. برای آن‌ها به طور واضح و شفاف توضیح دهید برخورد خوب داشتن و احترام گذاشتن به دیگران چقدر در زندگی آن‌ها اهمیت دارد. سعی کنید هر هفته یک رفتار خوب را به آن‌ها آموزش دهید و به تدریج رفتار نامناسب آن‌ها را تصحیح کنید.

به آن‌ها آموزش دهید چگونه با افراد بی‌ادب برخورد کنند.
همواره در زندگی افرادی وجود دارند که قصد آزار و اذیت دیگران را دارند و دایم به اطرافیان خود زور می‌گویند و قلدری می‌کنند. این حالت در بین کودکان نیز به وضوح مشاهده می‌شود. آمار نشان داده است که کودکان زیادی به همین علت دچار افت تحصیلی می‌شوند و در بعضی موارد حتی باعث ترک تحصیل آن‌ها نیز خواهد شد.

هیچ پدر و مادری قادر نیست تمام مدت دنبال فرزند خود باشد و از او در مقابل این‌گونه زورگویی‌ها محافظت کند،‌ ولی می‌تواند به او آموزش دهد چگونه با این افراد برخورد کند. در این‌جا به شما سه روش مهم را معرفی می‌کنیم تا فرزندتان بهتر بتواند با دوستان زورگوی خود برخورد کند. اولین کاری که فرزندتان می‌تواند انجام دهد این است که در مقابل رفتار بد و نامناسب دوستانش خونسردی خود را حفظ کند و هیچ‌گونه عکس‌العملی از خود نشان ندهد. شخصی که دعوا را شروع کرده و قصد اذیت فرزندتان را دارد، مطمئنا انتظار واکنش از جانب او را دارد. ولی هنگامی که با خونسردی او مواجه می‌شود، شرمنده می‌شود.

دومین کاری که فرزندتان می‌تواند انجام دهد این است که خود را به بی‌اعتنایی بزند، از صحنه دور شود، لبخند بزند، طوری به طرف مقابل نشان دهد که گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است و او اصلا ناراحت نیست.

سومین روشی که فرزندتان می‌تواند در مقابل این‌گونه افراد انجام دهد این است که به آن‌ها پاسخی دندان‌شکن بدهد. این بدان معنا نیست که مقابله به مثل کند و خود دچار بدرفتاری شود. بلکه می‌تواند در مواقع مناسب از این جملات استفاده کند: "از پیشنهادت ممنون"، "واقعا"، "منظورت این است که؟" بهترین پاسخی که کودکتان می‌تواند بدهد همین جملات است. بنابراین بهتر است بچه‌ها این جملات را از قبل تمرین کنند تا با اعتماد به نفس و آرامش بیشتری آن‌ها را به کار ببرند و خیلی سریع از محیط دور شوند.

منبع

ارتقای سئوی وردپرس جهت افزایش بازدیدکنندگان سایت شما حیاتی است. متاسفانه بیشتر راهنماهای موجود برای سئو وردپرس، برای کاربران نوآموز بیش از حد فنی هستند. اگر به واقع جذب بازدیدکننده برای شما مهم است، پس بایسته است به بهترین طریق های سئو توجه کنید. در این نوشتار سعی میکنیم بهترین روش های پیشروی کردن سئو در وردپرس را با شما به اشتراک بگذاریم.

شاید بارها از کارآزمودگان شنیده باشید که وردپرس یک سیستم مدیریت محتوای SEO friendly است، این دقیقا احد از مهمترین دلایلی است که بسیاری از کاربران وبسایت خویش را با وردپرس استارت می زنند!

درحالیکه وردپرس سعی میکند کدهایی که تولید می کند از بهترین شیوه های سئو پیروی کند، ولی اگر مایلید به شرایط ایده ال سئو برسید کارهای زیادی هستی دارد که می توانید انجام دهید.

ما تعدادی از راهکارهای عملیاتی را برای شما آماده کرده ایم لغایت به نحوی بنیادی سئوی وردپرس خود را بهینه کنید.

برای راحتی شغل لیستی از این درونمایه را برای شما حاضر کرده ایم که با کلیک بر روی عناوین میتوانید این مطلب را مرور کنید.
جدول درونمایه این آموزش

مقدمه

    سئو چیست؟
    چرا سئو مهم است؟

مباحث پایه ای سئو در وردپرس

    تنظیمات دیده شدن سایت خویش را رسیدگی کنید
    از ساختار سازگار با سئو در URL های وردپرس استقاده کنید
    مقایسه آدرسهای با www. و بدون .www کدام بهتر است؟!

بهترین پلاگین وردپرس برای سئو

    برگزیدن بهترین پلاگین وردپرس برای سئو
    اضافه کردن نسخه XML نقشه سایت در وردپرس
    اضافه کردن سایت به کنسول گوگل
    بهینه سازی پستهای سایت برای سئو

بهترین اقدامات برای ارتقاء سئو

    بهره‌گیری درست از دسته ها و تگ ها در وردپرس
    به لینک دهی داخلی عادت کنید
    بهینه سازی کامنت های وردپرس
    Nofollow کردن لینک های بیگانه در وردپرس
    پست های کامل درمقایسه با خلاصه یا چکیده ها

سرعت و امنیت در سئو وردپرس

    بهینه سازی سرعت و عملکرد سایت شما
    بهینه سازی تصاویر برای سئو در وردپرس
    امنیت سایت وردپرس شما
    استفاده از SSL/HTTPS را نخست کنید
SEO مخفف واژه Search Engine Optimization به معنای بهینه سازی برای موتورهای جستجوگر می باشد. این یک استراتژی است که توسط مدیران تارنما ها اتخاذ می شود تا به وسیله بهبود رنک وبسایت خویش در موتورهای جستجوگر بتوانند بازدیدکننده بیشتری را به وبسایت خویش جذب کنند.

سئو (بهینه سازی برای موتورهای جستجوگر) روشهایی برای فریب گوگل و یا بازی با سیستمها نیست! سئو در مورد قواعد کدنویسی و فرمت صحیح محتوای یک سایت گفتگو می کند تا بتواند توسط موتورهای جستجوگر بهتر دیده شود.

وقتی که کاربران در موتورهای جستجو به پیگیری محتوایی می گردند که در وبسایت شما وجود دارد، محتوای بهینه شده شما، در نتایج جستجو در جایگاه بالاتری دیده می شود و شانس بیشتری برای کلیک شدن پیدا می کند.

[ بازگشت به بالا ]

چرا سئو مهم است؟

موتورهای جستجوگر، بیشتر مهمترین منبع جذب بازدیدکننده برای اکثر وبسایت ها هستند.

گوگل و سایر موتورهای جستجوگر، از الگوریتم پیچیده ای برای رسیدگی و رنک دادن به وبسایتها در نتایج جستجو استفاده می کنند. اما این الگوریتم بی نقض نیست، و همواره به کمک شما برای دریافت اینکه محتوای شما در ارتباط با چیست بیچارگی دارد.

اگر محتوای شما بهینه نشده باشد، موتورهای جستجوگر نمیدانند چطور به آن رنک دهند. برآیند اینکه وقتی کاربران در باره موضوعی جستجو می کنند که در سایت شما وجود دارد، سایت شما را در نتایج نمی بینند و درنتیجه شما این بازدید کننده گان را از دست می دهید.

سئو (بهینه سازی برای موتورهای جستجوگر) برای صاحبان سوداگری و وبسایتهایشان زیاد حیاتی است. و برآیند اینکه این بهینه سازی میتوانند بیشینه بازدید کننده شدنی را از موتورهای جستجوگر گرفتن کنند.

میموس

فرزند نوجوان‌تان به راحتی روی شما دست بلند می‌کند و موقع خشم هر چیزی را به سمت‌تان پرت می‌کند. شما در مقابل او درمانده‌اید. شاید اگر هر کس دیگری جای او چنین رفتاری داشت به راحتی با او برخورد می‌کردید. این موقعیت که بارها تکرار شده برایتان شرم آور است. بیان چنین مساله‌ای برای دیگران باعث خجالت‌تان می‌شود و هرچند که وضعیت دشوار و غیرقابل تحملی دارید اما نمی‌دانید چطور باید واکنش نشان بدهید.

آزار و خشونت پدر ومادر که پیش از بلوغ کودک آغاز می‌شود یک رفتار درگیرکننده است که معمولا بیشتر از چندین بار در هفته تکرار می‌شود. خشونت فرزند می‌تواند آزارهای کلامی باشد یا تحقیر و تهدید والدین یا حتی کتک و انواع آزارهای جسمی دیگر. اگر شما هدف چنین خشونتی قرار بگیرید دائما ترس و نگرانی دارید که فرزندتان چه خواهد کرد.‏

آزار والدین توسط کودک باعث ایجاد شرمندگی، خشم، ناتوانی و بحران می‌شود. کودک والدینش را فلج می‌کند چون پدرومادر نمی‌دانند در برابر این وضعیت چه واکنشی نشان بدهند. آنها اغلب خود را زیر سوال می‌برند چون منشا این رفتار را در خود و نحوه تربیت و آموزش جستجو می‌کنند. چیزی که برای والدین دردناک و عجیب است این است که آنها در روابط اجتماعی، کار و روابط خانوادگی بسیار موفق هستند.‏

آیا فرزندم یک آزارگر است؟
بله، اگر او شما را تهدید می‌کند، کتک می‌زند و به اشیای خانه آسیب وارد می‌کند او یک آزارگر است. اما بسیاری از والدینی که در چنین موقعیتی قرار دارند نمی‌توانند این حقیقت را بپذیرند. از خودتان بپرسید آیا اگر هر کس دیگری جز فرزندتان چنین رفتاری با شما داشت او را خشن، آزارگر و بیمار نمی‌خواندید؟ پاسخ صادقانه شما به همین پرسش ساده مشخص می‌کند که در چه شرایطی قرار دارید.‏

نشانه‌های هشدار دهنده ‏
این نشانه‌های هشدار دهنده به والدی که نمی‌داند فرزند آزارگر دقیقاً یعنی چه کمک می‌کند. طبیعی است که فرزندتان بخواهد برخی از محدودیت‌های ایجاد شده را کنار بزند. بچه‌ها برای رسیدن به خواسته‌ای که محدود کرده‌اید بارها و بارها از شما درخواست می‌کنند. اما در نهایت در برابر انکار و ممانعت شما تسلیم می‌شوند. اما کودک یا نوجوانی که برای رسیدن به خواسته اش تهدید می‌کند و والدش را نگران می‌کند که اگر تسلیم نشود اوضاع بهم می‌ریزد او یک آزارگر است.‏

آیا همیشه جنگ و دعوایی به پا است؟
هر بچه‌ای ممکن است گاهی اعتراض کند و دعوایی راه بیندازد. اما کودکان باید به قدرت و اراده والدین احترام بگذارند. کسی که به راحتی مرزهای خانواده را رد می‌کند و نگران عواقب آن نیست و در برابر اعتراض دیگران جنگ و دعوا به راه می‌اندازد رفتاری طبیعی ندارد.‏

آیا او نمونه‌ای از خشونت است؟
بچه‌ها عصبانی می‌شوند، دری را به هم می‌کوبند و چیزی را به زمین پرت می‌کنند. شما می‌توانید کودکی خودتان را به یاد بیاورید که چطور بخاطر خشم همه چیز را بهم می‌ریختید و در اتاقتان را می‌کوبیدید. اما در روند رشد هر کودکی می‌فهمد این راه رسیدن به خواسته‌ها یا اعتراض به چیزی نیست و خیلی زود تسلیم می‌شود. یک کودک خشونت طلب اینطور فکر نمی‌کند. او برای رسیدن به خواسته‌اش و یا صرفاً برای نشان دادن خشم درونی‌اش هر کاری می‌کند. از کتک زدن شما و دیگران ابایی ندارد، هر چیز گرانبهایی را می‌شکند، از چاقو برای تهدید استفاده می‌کند، اشیا را به سمت دیگران نشانه می‌گیرد، در را می‌شکند، دیوار را خراب می‌کند و هر رفتار خشن دیگری را نمایش می‌دهد. او از فحاشی و توهین ابایی ندارد و برایش اهمیتی ندارد که شما والد او هستید، بی حرمتی، استفاده از الفاظ رکیک و توهین و تحقیر برای او بسیار عادی است.‏

منبع