چگونه بعد از تعطیلات نوروزی به روال عادی زندگی برگردیم؟
بازگشت به روال زندگی عادی بعد از پایان یک دوره نسبتا طولانی تعطیلات، یکی از سخت ترین اتفاق هایی است که در انتظار انسان هاست. دانش آموزان، دانشجویان و بعضی کارمندان، 13 روز ابتدایی فروردین را تعطیل هستند یا مرخصی می گیرند و زندگی شان از روال عادی خارج می شود و رغبتی به بازگشت به روزهای قبل از تحویل سال ندارند. در این مطلب می خواهیم به بررسی راهکارهای رفع کسالت بعد از تعطیلات طولانی نوروز بپردازیم.
چرا انگیزه ندارید؟
مهم ترین عاملی که باید در این باره مطرح شود، این است که اصولا چرا زندگی کاری و تحصیلی بیشتر مردم آن قدر کسل کننده و بی هدف شده است که هیچ انگیزه ای برای ادامه آن وجود ندارد؟ خصلت ذاتی انسان به گونه ای است که از بطالت و وقت کشی بیزار است چون موجب کسالت روحی و روانی او می شود و در مقابل، چالش و عملکرد مثبت باعث ایجاد انگیزه و تلاش بیشتر می شود. حال اگر واقعا زندگی های کاری و تحصیلی افراد تا این حد خالی از معناست که برای شروع دوباره آن پس از تعطیلات نوروز انگیزه ای وجود ندارد، باید به فکر تغییرات اساسی افتاد.
آثار تغییرات سبک زندگی در تعطیلات
نکته بعدی معطوف به دوران تعطیلات است. معمولا افراد در طول 14 روز تعطیلات، کل سبک زندگی خود را تغییر می دهند و ساعت خواب و بیداری و غذا خوردن شان به طور اساسی تغییر می کند. به طور طبیعی، صبح زود بیدار شدن برای شخصی که عادت کرده دیر بخوابد و دیر بیدار شود، مشکل خواهد بود. از سوی دیگر، این چرخش ساعت خواب و بیداری به افزایش حس بطالت و بی برنامگی دوران تعطیلات دامن می زند. اگر افراد برای تعطیلات خود برنامه مشخصی داشته باشند که از روزهای خود برای تفریحات سالم استفاده بهینه بکنند، قاعدتا با انرژی روانی بیشتری وارد زندگی کاری و تحصیلی می شوند. تفریح کردن یکی از راه های افزایش ذخیره انرژی روانی انسان است. ما برای هر کاری که در طول شبانه روز انجام می دهیم، انرژی روانی مصرف می کنیم و مشکلات و دغدغه های روزمره هم انرژی روانی بیشتری لازم دارند. قاعدتا تا ظهر خوابیدن در تعطیلات و باقی روز را تلویزیون تماشا کردن باعث افزایش ذخیره انرژی روانی نخواهد شد. بنابراین بی حوصلگی و کسلی برای افرادی که سبک زندگی شان را در این مدت تغییر اساسی داده اند، طبیعی است.
بالاخره خودم را برای آن روز آماده کردم. پشتوانه مالی مناسبی برای خودم در طی سال ها جمع آوری کردم و با داشتن این حاشیه امنیت کسب و کار خودم را راه اندازی کردم. با تمام پستی و بلندی هایی که در راهم وجود داشته است، امروز با اعتماد به نفس کامل می گویم که از تصمیمی که گرفتم کاملا راضی هستم. کنفسیوس فیلسوف مشهور چینی می گوید: اگر کاری را که عاشقش هستید به عنوان شغل برگزینید دیگر هیچ روز کاری در طول زندگی نخواهیدداشت. این توصیه ای بسیار ناب است اما عملی کردن آن به سادگی ممکن نیست چرا که فهم این که انسان قلبا به چه کاری علاقه دارد و تبدیل این علاقه به شغلی مناسب بسیار دشوار است. در اینجا برنامه ای گام به گام برای تشخیص تمایلات قلبی و تبدیل آن به شغلی مناسب را به شما پیشنهاد می دهیم.
چگونگی شناسایی و دنبال کردن امیال درونی
1. تصور کنید اگر کودک بودید چه شغلی انتخاب می کردید
اغلب احساسات حقیقی ما در دوران کودکی ظهور می کنند که فشارهای زندگی در دوران بعدی باعث می شوند ما این احساسات را فراموش کنیم. بنابراین سعی کنید علایق قلبی خود را در دوران قبل از ورود به سختی های زندگی به یاد آورید. نویسندگی؟ تحقیقات تجربی؟ مراقبت از دیگران؟ بازگشت و برقراری تماس با آن غرایز گامی مهم برای شناخت تمایلات درونی شما است.
2. حذف پول از معادله زندگی
اگر پول در زندگی تان اهمیت نداشت چکار می کردید؟ به مسافرت می رفتید؟ تمام وقتتان را به خانواده سپری می کردید؟ آیا یک سازمان خیریه برای حمایت از فقرا راه اندازی می کردید؟ البته پول نمی تواند نادیده گرفته شود. اما اجازه ندهید که فشارهای مالی انتخاب های شما را تعیین کند. سرانجام شغل شما بایستی امنیت مالی را برای شما به ارمغان آورد. اما اگر امنیت مالی به انگیزه اصلی تبدیل شود بعید است که شما در نهایت به شغلی که دوست دارید، دست بیابید.
3. از دوستانتان راهنمایی بگیرید
برخی مواقع فرد به تنهایی قضاوت خوبی درباره علایق واقعی اش ندارد. از افرادی که با شما بسیار صمیمی هستند، بپرسید که از دیدگاه آن ها شما چه زمان هایی و در حین انجام چه کارهایی بسیار شاد به نظر می رسید. ممکن است از شنیدن جواب آن ها شگفت زده شوید.
4. یک بروشور از دروس دانشگاهی را مطالعه کنید
کمی از وقتی آزاد خود را صرف مطالعه و فهم این که به چه زمینه های درسی علاقه دارید، بکنید. اگر می توانستید در دانشگاه تحصیل کرده و یا تدریس کنید، چه رشته ای را انتخاب می کردید؟ از کدام رشته ها در حد مرگ تنفر دارید؟ انجام این کار شما را به سمت تشخیص علاقه حقیقی تان و دستیابی به آن راهنمای می کند.
5. قهرمان زندگی خود را شناسایی کنید
از میان همه کسانی که می شناسید (چه نزدیک و چه دور) از بازیگر مورد علاقه تان گرفته تا پزشکی که به آن مراجعه می کنید. با داشتن فهم دقیقی از وظایف آن ها دوست دارید که شغل کدامیک را تقلید کنید؟ تلاش کنید بفهمید که چطور به این جایگاه رسیده است؟ درباره واقعیت (سختی و آسانی ها) شغل او مطالعه کنید.
6. از میان کارهایی که در انجامشان خبره هستید، فکر می کنید از کدامش بیشترین لذت را می برید؟
بعد از این که این نکات را مرور کردید، به کارهایی که به خوبی بلد هستید، فکر کنید. تمرکز خود را علاقه داشتن به کاری توام با خوب بودن در انجام آن قرار دهید. لیستی از این کارها تهیه کنید و براساس اولویت سه یا چهار مورد را روی یک کاغذ بنویسید. این کاغذ را به همراه داشته باشید و هر از گاهی آن را مرور کنید.
نتایج تحقیقی جدید در دانشگاه تگزاس نشان میدهد که میزان شیوع افسردگی و اضطراب در بین افراد تحصیلکرده در مقاطع عالی دانشگاهی، حدود ۷ برابر بیشتر از سایر مردم است.
در این مطالعه، پژوهشگران به بررسی شرایط ۲۳۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری پرداختند که ۹۰ درصد این افراد را دانشجویان مقطع دکترا و ۱۰ درصد را دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد تشکیل میدادند.
نتایج این بررسیها نشان داد که ۴۱ درصد از این افراد، سطوح مختلفی از اضطراب را، از حد متوسط تا حاد نشان میدهند و ۳۹ درصد آنها نیز دارای خصوصیات و ویژگیهای متوسط تا حاد افسردگی هستند.
نتایج کلی این پژوهش که به دست پژوهشگران مرکز علوم بهداشت دانشگاه تگزاس انجام شده است، نشان میدهد که ۶ درصد از افراد موردمطالعه قرارگرفته، دارای نشانههای هر دو نوع اختلال هستند. در این بررسیها همچنین مشخص شد میزان شیوع اضطراب و افسردگی در بین زنان بهمراتب بیشتر از مردان است.
مهمترین نتایج تجزیهوتحلیلهای آماری این مطالعات به قرار زیر است:
- در بین زنان بررسیشده، میزان شیوع اضطراب ۴۳ درصد و شیوع افسردگی نیز ۴۱ درصد بود.
- افراد دارای اختلال جنسیتی نیز دارای نرخ بالای اضطراب و افسردگی به میزان ۵۵ و ۵۷ درصد بودند.
- نرخ شیوع اضطراب و افسردگی در مردان نیز به ترتیب ۳۴ و ۳۵ درصد اعلامشده است.
بر پایه این آمار، پژوهشگران درصد شیوع اضطراب و افسردگی را در افراد تحصیلکرده؛ بسیار زیاد میدانند. این گزارش چنین نتیجه میگیرد که: «لازم است برای شرایط بحرانی و کمک به دانشجویان تحصیلات تکمیلی در سرتاسر جهان که با نگرانیهای مهم روانی روبهرو هستند، چارهای اندیشیده شود. بهرغم بحثهای فراوانی که در این موضوع مطرح میشود، باید به بهداشت روانی و شرایط روحی افراد تحصیلکرده در دانشگاهها بهصورت جدیتری پرداخته شود.»
برای نمونه زمانی که از افراد موردمطالعه قرارگرفته شده پرسیده شد که آیا تناسب مناسبی بین زندگی و کار شما وجود دارد و آیا شما از زندگی خود راضی هستید، پاسخ اکثریت افراد تحصیلکرده «منفی» بود.
گریه های مکرر معمولا عجیبند و گاهی اوقات نشان دهنده مشکلات سلامتی هستند. گریه کردن ممکن است بی هیچ دلیلی و کاملا خود به خودی باشد. ممکن است حین انجام کارهای روزانه گریه تان بگیرد و تعجب کنید که چرا دارید بی دلیل گریه می کنید؟ در برخی موارد گریه شاید به خاطر علتی فیزیکی باشد و در برخی موارد احساسات ناخوداگاه شما که پردازش نشده است. اگر بی دلیل چشمانتان پر اشک می شود با خواندن این مقاله متوجه خواهید شد که چه اتفاقی افتاده و چه باید بکنید.
چرا بی دلیل گریه می کنم؟
افسردگی
در اغلب موارد افرادی که افسردگی شدید دارند بیشتر احساس بی حالی دارند تا گریه کردن. با این وجود افسردگی می تواند با افزایش احساس نیاز به گریه کردن شناخته شود.
برخی از علایم دیگر افسردگی که به تشخیص آن کمک می کند عبارتند از:
غم در اکثر مواقع روز
احساس بی ارزشی و ناامیدی
از دست دادن انرژی
از دست دادن لذت از چیزیهایی که قبلا برایتان لذت بخش بوده
گریه غیر قابل کنترل
دشواری تمرکز
دشواری تصمیم گیری
افزایش نیاز به خواب
ناتوانی در خوابیدن یا بی خوابی
مشکلات گوارشی یا معده
سردرد
کاهش میل جنسی
تغییرات اشتها، کاهش وزن یا افزایش وزن
افکار خودکشی و مرگ
افسردگی در صورتی که درمان نشود معمولا بدتر خواهید شد. بنابراین اگر فکر می کنید دلیل گریه شما افسردگی است در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید.
بسیاری از مردم قبل یا بعد از یک حمله اضطرابی گریه می کنند. این حملات یک لحظه از غلبه ترس است. در بسیاری موارد حس ترس از نابودی یا مرگ به سراغ فرد می آید. گریه کردن، پاسخ طبیعی به این احساسات وحشتناک است. دیگر افراد این احساسات قوی را بعد از حمله اضطراب همچنان حفظ می کنند شاید به این دلیل که احساس می کنند چقدر در زمان حمله بی پناه بوده اند. به علت شدت حملات ترس گریه کردن امری کاملا طبیعی است.
یافته ها نشان می دهد ثبات عاطفی کمتر با رفتار مشکل ساز استفاده از اسمارت فون مرتبط است.
افرادی که دارای مشکلات سلامت روان هستند بیشتر از اسمارت فون خود به عنوان نوعی درمان استفاده می کنند و افراد با میزان وظیفه شناسی کمتر بیشتر به تلفن شان وابسته هستند.
تحقیقات نشان می دهد هرچقدر میزان اضطراب افزایش می یابد استفاده مشکل ساز از اسمارت فون ها هم افزایش می یابد.
«زهیر حسین»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه دربی بریتانیا، در این باره می گوید: «افرادی که در زندگی شان شرایطی نظیر استرس، اضطراب، افسردگی و مشکلات خانوادگی را تجربه می کنند، در این حالت دچار بی ثباتی عاطفی می شوند و در نتیجه ممکن است شرایط خودشان را با استفاده بیش از حد زیاد از تلفن هوشمندشان تسکین دهند.»